વિશ્વ આજે ફરી એકવાર અતિ જોખમી વળાંક પર ઊભું છે. અમેરિકા અને ઇરાન વચ્ચે વધતી અથડામણ માત્ર બે દેશોની લડાઈ નથી, પરંતુ સમગ્ર માનવજાત માટે ચેતવણી છે. Donald Trump દ્વારા આપવામાં આવેલી “સભ્યતા નષ્ટ કરવાની” ધમકીઓ એ બતાવે છે કે વિશ્વના સૌથી શક્તિશાળી પદ પર બેઠેલા લોકો કેટલા બેદરકાર બની શકે છે. આ યુદ્ધમાં હજારો લોકોના જીવ ગયા, લાખો લોકો બેઘર બન્યા—પરંતુ સવાલ એ છે કે આ વિનાશ માટે જવાબદાર કોણ? શું આ માત્ર રાજકીય અહંકારનો ખેલ છે?
જ્યારે પરમાણુ સ્થાપનો પર હુમલા થાય છે અને Chernobyl disaster જેવી દુર્ઘટનાની શક્યતા ઉભી થાય છે, ત્યારે આખી માનવજાત જોખમમાં મુકાઈ જાય છે. ભારત માટે આ પરિસ્થિતિ વધુ ચિંતાજનક છે. આપણા વેપારી જહાજો પર હુમલા, તેલ પુરવઠામાં અવરોધ અને વૈશ્વિક રાજકારણમાં ભારતની નિષ્ક્રિયતા—આ બધું સૂચવે છે કે આપણે હજુ પણ વૈશ્વિક દબાણ સામે મજબૂત નીતિ બનાવી શક્યા નથી. શું આપણે હંમેશા મોટા દેશોની પરવાનગી પર જ નિર્ભર રહીશું? આ દ્વારા અમે સ્પષ્ટપણે કહેવા માંગીએ છીએ,કે યુદ્ધ કોઈ સમસ્યાનો ઉકેલ નથી—તે માત્ર વિનાશ લાવે છે.
પરમાણુ ધમકીઓ માનવતા વિરુદ્ધ અપરાધ સમાન છે. વિશ્વ નેતાઓએ અહંકાર છોડીને સંવાદ અને શાંતિને પ્રાથમિકતા આપવી જોઈએ. ભારત સહિત તમામ દેશોએ પોતાના રાષ્ટ્રીય હિતોને મજબૂત રીતે સુરક્ષિત કરવા માટે સ્વતંત્ર અને દૃઢ નીતિ અપનાવવી જોઈએ. જો આજેય વિશ્વે આ સંકેતોને અવગણ્યા, તો આવનારી પેઢીઓ માટે આપણે માત્ર વિનાશની વારસો છોડી જઈશું. હવે સમય છે—બોલવાનો, પ્રશ્ન કરવાનો અને શાંતિ માટે દબાણ બનાવવાનો.
સુરત – આશિષ ટેલર – આ લેખમાં પ્રગટ થયેલાં વિચારો લેખકનાં પોતાના છે
