પાકિસ્તાન હાલમાં આર્થિક અને રાજકીય અસ્થિરતાનો સામનો કરી રહ્યું છે, પરંતુ તેની વચ્ચે એક દશકા જૂની અને વરવી સમસ્યા ફરી વકરી રહી છે: લઘુમતી શિયા સમુદાય પર વ્યવસ્થિત અત્યાચાર. છેલ્લા કેટલાક સમયથી પારાચિનાર અને ગિલગિત-બાલ્ટિસ્તાન જેવા વિસ્તારોમાં જે રીતે હિંસા ભડકી છે, તે દર્શાવે છે કે ત્યાં લઘુમતીઓ સુરક્ષિત નથી. હિંસાનું ચક્ર અને કારણો પાકિસ્તાનમાં શિયા સમુદાય પર થતા હુમલાઓ માત્ર છૂટાછવાયા બનાવો નથી, પરંતુ તેની પાછળ ઊંડા મૂળ ધરાવતી કટ્ટરતા જવાબદાર છે ઉગ્રવાદી સંગઠનો દ્વારા શિયા સમુદાયને નિશાન બનાવીને ‘કાફિર’ જાહેર કરવાની માનસિકતા હિંસાને પ્રોત્સાહન આપે છે.
ડોક્ટરો, વકીલો અને બૌદ્ધિકોની સોપારી આપીને હત્યા કરવામાં આવે છે, જેથી સમુદાયમાં ભયનું વાતાવરણ પેદા કરી શકાય. ઘણીવાર સ્થાનિક પોલીસ અને સુરક્ષા દળો હિંસા રોકવામાં અથવા અપરાધીઓને સજા અપાવવામાં નિષ્ફળ સાબિત થયા છે. પારાચિનારની કરુણતા તાજેતરમાં જ કુર્રમ જિલ્લાના પારાચિનારમાં થયેલી હિંસામાં સેંકડો નિર્દોષ લોકોએ જીવ ગુમાવ્યા છે. જમીન વિવાદના નામે શરૂ થયેલી આ હિંસાએ જોતજોતામાં સાંપ્રદાયિક સ્વરૂપ ધારણ કરી લીધું. અઠવાડિયાઓ સુધી રસ્તાઓ બંધ રહેવાને કારણે ત્યાંના લોકો ખોરાક અને દવાઓ માટે પણ તરસી રહ્યા છે, જે માનવ અધિકારોનું સરેઆમ ઉલ્લંઘન છે.
કોઈપણ લોકશાહી દેશની સફળતા તેની લઘુમતીઓની સુરક્ષા પર નિર્ભર હોય છે. પાકિસ્તાને માત્ર નિવેદનો આપવાને બદલે જમીની સ્તરે કડક પગલાં લેવાની જરૂર છે. જો આ હિંસા અટકાવવામાં નહીં આવે, તો તે દેશના સામાજિક માળખાને અંદરથી ખતમ કરી નાખશે. આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદાયે પણ આ ગંભીર મુદ્દે મૌન તોડવું જોઈએ. પાકિસ્તાનમાં શિયા સમુદાયની મસ્જિદ પર થયેલો આત્મઘાતી હુમલો એ માત્ર લઘુમતી સમુદાય પરનો હુમલો નથી, પરંતુ પાકિસ્તાનની આંતરિક સુરક્ષા અને ધાર્મિક સહિષ્ણુતાના દાવાઓ પર મોટો ફટકો છે.
જ્યારે નિર્દોષ લોકો નમાજ પઢી રહ્યા હોય ત્યારે તેમને નિશાન બનાવવા એ માનવતા વિરુદ્ધનો જઘન્ય અપરાધ છે. કટ્ટરવાદનું ઘેરાતું સંકટ પાકિસ્તાનમાં દાયકાઓથી શિયા-સુન્ની સંઘર્ષ અને કટ્ટરપંથી સંગઠનો સક્રિય રહ્યા છે. મસ્જિદો, ઈમામવાડાઓ અને ધાર્મિક જુલૂસ પર થતા હુમલાઓ દર્શાવે છે કે આતંકવાદના બીજ કેટલા ઊંડા ઉતરી ગયા છે. હાઈ-સિક્યોરિટી ઝોનમાં પણ આતંકીઓ ઘૂસી જાય તે સુરક્ષા એજન્સીઓની નિષ્ફળતા સૂચવે છે. શિયા સમુદાય વારંવાર કટ્ટરવાદી જૂથોના નિશાના પર રહે છે, જેના કારણે દેશમાં ભયનું વાતાવરણ સર્જાયું છે. આતંકવાદની બેધારી તલવાર પાકિસ્તાને વર્ષોથી જે આતંકવાદી સંગઠનોને પ્રોત્સાહન આપ્યું અથવા તો તેમની સામે આંખ આડા કાન કર્યા, આજે તે જ તત્વો પાકિસ્તાન માટે ભસ્માસુર સાબિત થઈ રહ્યા છે.
‘સારા આતંકવાદી’ અને ‘ખરાબ આતંકવાદી’ વચ્ચેનો તફાવત કરવાની નીતિએ પાકિસ્તાનના સામાજિક માળખાને છિન્ન-ભિન્ન કરી દીધું છે. “જ્યાં સુધી આતંકવાદની નર્સરીઓ બંધ નહીં થાય, ત્યાં સુધી કોઈ પણ ઈબાદતગાહ સુરક્ષિત રહી શકશે નહીં.” નિષ્કર્ષ સમય આવી ગયો છે કે પાકિસ્તાની હકુમત અને સેના માત્ર નિવેદનોબાજી કરવાને બદલે આતંકવાદી નેટવર્કને જડમૂળથી ઉખેડી નાખે. જો કટ્ટરવાદને ડામવામાં નહીં આવે, તો પાકિસ્તાન આંતરિક અરાજકતાની અગ્નિમાં વધુ ઊંડું હોમાશે. આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદાયે પણ પાકિસ્તાન પર દબાણ વધારવું જોઈએ જેથી તે પોતાની ધરતી પર પનપતા આતંકવાદનો અંત લાવે.
