ગુજરાતમાં કાયદો અને વ્યવસ્થા જાળવનારા પોલીસ કર્મચારીઓ આજે પોતાનું જ જીવન બચાવવામાં નિષ્ફળ જઈ રહ્યા છે — અને આ હકીકત માત્ર દુઃખદ નથી, પરંતુ ભયજનક પણ છે. છેલ્લા માત્ર ૨૪ કલાકમાં ત્રણ પોલીસ કર્મચારીઓએ આત્મહત્યા કરી હોવાની ઘટનાઓએ રાજ્યના પોલીસ તંત્રના માનસિક સ્વાસ્થ્ય, કામના ભારણ અને સંસ્થાગત સંવેદનશીલતા પર ગંભીર પ્રશ્નો ઊભા કર્યા છે.ગાંધીનગરમાં એક હેડ કોન્સ્ટેબલે પોતાના ઘરે ગળે ફાંસો ખાઈ જીવનનો અંત લાવ્યો.ભાવનગર જિલ્લાના ઘોઘા ખાતે ફરજ બજાવતા હેડ કોન્સ્ટેબલે ઝેરી દવા ગટગટાવી આત્મહત્યા કરી.અને ભરૂચ પોલીસ હેડક્વાર્ટરમાં મહિલા પોલીસ કર્મીએ રૂમમાં પંખા સાથે લટકીને આત્મહત્યા કરી — જે સમગ્ર રાજ્ય માટે હૃદયદ્રાવક અને ચેતવણીરૂપ ઘટના બની છે.આ ઘટનાઓને માત્ર વ્યક્તિગત દુઃખદ પ્રસંગ કહીને અવગણવામાં આવશે, તો તે સૌથી મોટી ભૂલ હશે.
વાસ્તવમાં, આ ઘટનાઓ સિસ્ટમની અંદર છુપાયેલા તણાવ, અતિભાર, માનસિક થાક, સ્ટાફની અછત અને માનવીય સહાનુભૂતિના અભાવનું પ્રતિબિંબ છે.પોલીસ કર્મચારીઓ દિવસ-રાત સમાજની સુરક્ષા માટે ફરજ બજાવે છે. તેઓ ગુનાખોરી સામે લડે છે, કાયદો જાળવે છે અને નાગરિકોની રક્ષા કરે છે — પરંતુ જ્યારે તેમને જ માનસિક સહારો, ભાવનાત્મક સમર્થન અને માનવીય સંવેદના મળતી નથી, ત્યારે તેઓ એકાંત, તણાવ અને નિરાશામાં ફસાઈ જાય છે. આજે આત્મહત્યા માત્ર સામાન્ય નાગરિકોની સમસ્યા રહી નથી. આ ઘટનાઓ માત્ર શોક વ્યક્ત કરવાનો વિષય નથી — પરંતુ તાત્કાલિક નીતિગત સુધારા, માનસિક આરોગ્ય કાર્યક્રમો અને સંવેદનશીલ વહીવટી વ્યવસ્થાની માંગ કરે છે.દરેક આત્મહત્યા એક ચેતવણી છે.અને હવે ચૂપ રહેવું — એ પણ એક પ્રકારની ગુનાહિત બેદરકારી ગણાશે.એક નાગરિકનો વિચાર:
સુરત. -આશિષ ટેલર- આ લેખમાં પ્રગટ થયેલા વિચારો લેખકના પોતાના છે.
